Głównym czynnikiem przyciągającym turystów do Chorwacji jest ciepły klimat i czyste morze. Kraj ten ma ponad 5800 km linii brzegowej, z czego około 4 tys. km przypada na wyspy.

Plaże

Plaże są kamieniste (skaliste), jedynie w małych zatokach znajdują się drobne kamienie, żwir lub piasek. Przy niektórych hotelach istnieją też plaże piaszczyste usypane przez człowieka. W Chorwacji nie ma plaż prywatnych, całe wybrzeże (z bardzo nielicznymi wyjątkami) jest dostępne dla wszystkich. W sezonie, zwłaszcza w sierpniu, na plaży może być nieco tłoczno, ale dotyczy to zwłaszcza plaż w pobliżu hoteli, kempingów czy innych skupisk turystów. Szczególnie oblegane są zatoki z drobnych kamieni lub piasku, gdzie ludziom wydaje się łatwiej wejść do wody. To również ulubione miejsca rodzin z dziećmi. Kto jednak zdobędzie się na niewielki wysiłek, w kilka - kilkanaście minut może dojść do bardziej pustych rejonów wybrzeża, gdzie można spokojniej zażywać uroków słońca. Na plaży dobrze jest znaleźć w miarę płaski kawałek terenu; z uwagi na charakter wybrzeża (skały) wcale nie jest to takie oczywiste. Stąd więc w wielu miejscach pomiędzy ostrymi skałami wylano betonowe tarasy. Zupełnie nie zakłóca to krajobrazu, a stanowi najchętniej zajmowane części plaż. Na plażach jest bezpiecznie i bardzo rzadko dochodzi do kradzieży, więc nie ma problemu z pilnowaniem "majątku".

Co zabrać na plażę

Ze względu na wyżej wspomniane ukształtowanie plaż, ciężko jest znaleźć miejsce idealnie równe do leżenia. Dlatego dobrze mieć jakiś miękki podkład - na przykład składany materac plażowy (lepiej, żeby nie był nadmuchiwany, bo może ulec przebiciu). Większość osób powinno także stosować filtry przeciwsłoneczne [patrz: Porady dla wyjeżdżających > Na co zwracać uwagę]. Co bardziej wrażliwi powinni również zaopatrzyć się w nakrycie głowy lub parasol (przeciwsłoneczny rzecz jasna). Dobrze jest też mieć coś do picia; na popularnych plażach zdarzają się roznosiciele napojów, lodów itp.

FKK

Plaże tylko dla nudystów noszą nazwę FKK. Przy wejściu na FKK często jest budka, gdzie pilnowany jest zakaz wstępu w ubraniach i pobierane są (niskie) opłaty za wejscie. Jednak "golasów" można spotkać także poza FKK, często nawet w dość zatłoczonych miejscach. Nikogo to nie dziwi i nikt się nie oburza. Powszechnie praktykowanym zwyczajem jest opalanie się pań bez górnej części kostiumu.

Woda

W Chorwacji nie ma wydzielonych do pływania stref, gwiżdżących ratowników, czerwonych flag, kart pływackich i innych idiotyzmów. Każdy na plaży robi to, co chce (oczywiście w granicach zasad dobrego wychowania), na własną odpowiedzialność. Generalnie Chorwacja jest idealnym krajem dla lubiących pływać, woda jest ciepła (w sezonie ok. 23 - 29 stopni) i bardzo czysta. Niestety, trochę gorzej jest w przypadku osób pływających "tylko gdy mają grunt pod nogami", ponieważ szybko robi się głęboko, a w miejscach gdzie zejście jest łagodne jest zazwyczaj dość dużo ludzi. Woda jest bardzo przejrzysta i dno można zobaczyć nawet na głębokości kilkunastu metrów. Na dnie są głównie kamienie i piasek (dalej od brzegu), często porośnięty roślinami. Gdy świeci słońce, morze ma kolor turkusowy przy brzegu i granatowy dalej od niego. W wodzie pływa mnóstwo ryb; tak że wystarczy żyłka i haczyk i już mamy obiad dla kota.

Morze spokojne jak jezioro

Morze Adriatyckie jest zazwyczaj bardzo spokojne. W lecie ciężko jest spotkać fale uniemożliwiające kąpiel. Jednak, jak już wyżej wspomniałem, osoby nie umiejące pływać będą miały z morza raczej marny pożytek; niewiele jest miejsc, w których można brodzić w morzu. Najczęściej wystarczy parę kroków, by znaleźć się na głębokiej wodzie. Zasolenie jest dość duże i wynosi ok. 3 %, stąd bardzo łatwo utrzymać się na powierzchni (w porównaniu ze słodką wodą różnica jest naprawdę wyraźnie odczuwalna). Osobom wrażliwym może to jednak przeszkadzać w razie napicia się lub kontaktu wody z oczami (jeśli ktoś ma bardzo wrażliwe oczy, konieczne są okularki do pływania).

Patrz pod nogi!

Jedyną rzeczą, na którą naprawdę trzeba uważać, są jeżowce. Są to kulki średnicy kilku centymetrów, otoczone kolcami. Jeżowce leżą na dnie, przyczepione do kamieni. Wbicie kolców jest bolesne (a jeszcze bardziej ich wyciąganie) i dlatego lepiej przed wejściem do wody dobrze "zbadać teren" [patrz także: Porady dla wyjeżdżających > Na co zwracać uwagę]. Jeżowce częściej występują na cyplach niż w zatokach; więcej jest ich także w miejscach, gdzie woda jest brudniejsza.

Rekiny i meduzy

Szansa spotkania rekina - ludojada w Adriatyku równa jest prawdopodobieństwu porwania przez kosmitów. Jest za to sporo mniejszych rekinów (niegroźnych), doskonałych do jedzenia, bo nie mają ości. Z meduzami kłopot jest nieco większy, aczkolwiek nie ma mowy o jakimś szczególnym zagrożeniu. Niebezpieczeństwo oparzenia jest największe w czerwcu i lipcu, a może do niego dojść właściwie tylko przy samym brzegu - to jeszcze jeden dowód na to, że nie najlepiej jest stać po kolana w wodzie. Termin "oparzenie" brzmi jednak zbyt groźnie. Często nie zauważa się faktu spotkania z meduzą, dopiero po wyjściu z wody można zauważyć lekkie przecięcia skóry (jakby żyletką) i pieczenie. Niestety taka drobna ranka może się goić parę tygodni, ale ogólnie rzecz biorąc nie warto sobie zaprzątać głowy meduzami.

Podwodny świat

Wrażenia z obserwacji świata podwodnego są naprawdę niezwykłe, więc maska lub przynajmniej okulary do pływania są jak najbardziej warte polecenia. Najlepsza jest oczywiście maska połączona z rurką do oddychania i (choć niekoniecznie) płetwami. Nie ma się jednak co czarować - w miarę dobra maska to wydatek rzędu 100 zł (w Polsce, w Chorwacji jeszcze drożej), ale warto w nią zainwestować. Maski tanie to raczej zabawki - najczęściej ciekną, są zrobione z okropnej gumy i zamiast sprawiać radość z oglądania dna tylko denerwują (dobra maska powinna być bardzo miękka w miejscu, w którym styka się ze skórą). Podobnie jest z, wydawałoby się, prozaiczną rurką. Rurka z silikonowym ustnikiem kosztuje ok. 50 zł, ale kto raz spróbował, nie chce mieć do czynienia ze śmierdzącą gumą.

Średniomiesięczna temperatura wody w Adriatyku (°C)

średnia roku 2001: 17.53 °C najniższą temperaturę 9.6 °C zanotowano 31 grudnia o godz. 23:20 najwyższą temperaturę 28.3 °C zanotowano 29 sierpnia o godz. 9:20

temperatura mierzona na głębokości 0,5 m w rejonie Splitu; dane za za rok 2001, żródło: Instytut Oceanografii i Rybołówstwa w Splicie (Institut Za Ocenografiju i Ribarstvo).

Zobacz także: Atrakcje ;  Artykuły: Nurkowanie w Chorwacji ;  forum: Plaże i Adriatyk